Bij het wakker worden voel ik mij ellendig. Voel me niet veilig in mijn hart en voel de bloeddruk stijgen. Ik voel me ellendig en wil niet opstaan, ik wil weg van het gevoel, het bange gevoel dat er iets mis is met mijn hart. Het is zo heftig dat ik uit mijn lichaam wil. Deze escape in mij ken ik maar al te goed en ik weet dat ik bewust in mijn lijf wil blijven en doe dat ook. En ik weet dat ik naar het gevoel toe moet, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn hoofd zit er tussen, de mind leidt me steeds weer af, daar zitten dus de problemen!!!!
Het lijf voelt en het hoofd oordeelt, heeft er een mening over en wuift de meeste gevoelens weg met ogenschijnlijk serieuze en vooral hele logische redeneringen. de logica van de Matrix, maar ja, daar ga ik nog steeds op aan. Gelukkig niet altijd en…….. het laat zich steeds meer in mij zien. Steeds beter kan ik er onderscheid in maken.
Maar goed ik lig nog steeds op bed en voel en voel en voel ……… angst, grote, hele grote angst. Verder kan ik er niet bij en zak af naar mijn buik en voel verdriet, maar dat komt niet los.
Het is half elf ben al een tijdje geleden opgestaan en zit doodmoe op de bank en zie verschrikkelijk op tegen de dag Mijn hart voelt zwaar, mijn lijf voelt zwaar. Ik laat mijn hoofd hangen en laat hem steeds dieper zakken, tot mijn hoofd tussen mijn benen bijna de grond raakt. Moeheid sijpelt er uit. En dan…….. hoor ik ineens de stem van de saunameester weer tijdens een opgieting een paar dagen geleden, die me in een bomvolle saunaruimte luid toespreekt zodat iedereen het hoort, dat ik rechtop moet zitten, want dat hangen van mij is een teken dat ik niet meer kan, terwijl het voor mij als bescherming voelt tegen de hitte in mijn gezicht. Of ik ga rechtop zitten of ik ga eruit. Ik wil me niet laten kennen en ga rechtop zitten zoals de meester mij beveelt. Na afloop bedank ik hem voor zijn scherpe woorden.
Nu zittend op de bank voel ik de publiekelijke terechtstelling en hoe vernederend dat voelt. Hoelang is dit al gaande op de wereld, het pijnlijk vernederen of terechtwijzen en public. Het laat de macht zien van de saunameester en de onderdanigheid van mij.
Ineens voel ik dat hij bang is en de angst in mij heeft geplant. Dat is de angst die ik nu voel en de pijn rond mijn hart. Ik begin te klanken op een sjamanistische wijze, het stroomt vanzelf uit mij, ik voel dat het er uit moet, op naar de vlammen. Lang duurt het niet en de moeheid is weg.
Het voelt als een hele reis van persoonlijke en planetaire thema’s die opgeruimd mogen worden. Deze keer de publiekelijke terechtstelling en wat voelt het als een bevrijding dit zo te mogen ervaren.