Breng ik hier mezelf in als kosmisch reiziger?
Of ben ik onderweg, mezelf kwijt geraakt?
Als ik dit zo inbreng
voel ik een diepe ja, voor de kosmische reiziger
En ja, ik ben mezelf kwijtgeraakt,
maar daar maak ik nu een eind aan.
Breng ik mezelf in, hier en nu op aarde?
Daar ligt een schaduw over heen.
Is die schaduw van mij?
Ben ik mijn eigen schaduw?
Nee, zo voelt het niet.
De schaduw is niet van mij.
Het speelt een spel met mij en leidt me af.
Maar nee, ik ben het niet.
Niets voelt dat.
En dan floept het weg.
Het wil niet gezien worden.
Dat is raar.
Het is dus niet van mij.
Nu voel ik me naakt.
Niet wetend wie ik ben, wat er is.
De schaduw vult het op.
Dat geeft een prettig gevoel,
een schijngevoel,
daarom ben ik ermee akkoord gegaan.
Het is afgelopen,
ik heb je gevoeld
en naakt als ik ben
zo wil ik zijn.
Ik breng mijn THUIS in.
Ik breng mij in.
Mijn lichaam is mijn thuis.
Mijn hart mijn centrum.
Daar ben ik soeverein en vrij.