Een woord vaak genoeg gehoord, valt ineens pats boem bij mij binnen en ik antwoord vol met een ‘ja’. Mijn lief en ik wilde vrijen, maar mijn hoofd vertelde van alles waarom ik het niet ging doen. Mijn gevoel schoot alle kanten op. Ik heb zoveel gemoeten in mijn leven. Ook te vaak gevreeën als ik het niet echt wilde, maar voelde dat hij wel wilde. En ik deed het zelf hoor, werd nooit gedwongen, maar het hing in de lucht en ik wilde gezien worden, de goede echtgenote zijn, noem maar op. Alles onbewust.
Ik voel dat jij nu wilt, en daar gaan bij mij de radaren lopen, want in mij zegt dat ik aan iets moet voldoen. De climax moet er zijn. Ik wil niet meer moeten voldoen daaraan. Pats, daar valt in dat gesprek het woord ‘schaamte’ schaamteloos in mij en ik kan niet anders dan ‘ja’ antwoorden en erkennen dat het schaamte is.
Mijn lief die aan mij voelbaar kan maken hoe het voor hem is. Het is het beeld dat mannen van vrouwen hebben, maar het voelde heel echt. Het echte beeld is versekst en ik merk dat ik het bijna niet uit elkaar kan houden. Dat hij mij toch als lustobject ziet, terwijl ik voel dat het niet zo is en ik het heel fijn vind dat hij mij mooi vindt, maar als hij dan de edele delen benoemt, komt meteen de schaamte en komt het schaamtegevoel naar boven van jij wil platte seks. Ik kan het bijna niet uit elkaar krijgen en toch doe ik hier een poging om dat dus juist wel te doen.
Liefdevol hebben we de liefde bedreven en wat een ontspanning, vrolijkheid en liefdegevoel kwam daar uit.
De volgende morgen word ik wakker met schaamte, het woord ‘schaamte’ wel te verstaan. Zoals ik inmiddels ken heb ik het veld geopend van dit woord. Het ‘schaamteveld’.
Ik open het veld en schrik wat ik zie. Alleen maar mensen. Vol met mensen, niet doorheen te komen. Waar moet ik beginnen. In mij voelt het dat schaamte zich echt overal tussenwurmt en in de diepte in alles aanwezig is.
In de Bijbel in Genesis 2:25 wordt vermeld dat God de mens volmaakt had geschapen. Adam en Eva hadden een liefdevolle relatie en er was geen schaamte. Ze voelden zich volkomen op hun gemak bij elkaar en bij hun Schepper.
Maar in Genesis 3 staat dat Adam en Eva zich verstopten voor de Heere God, tussen de bomen in de hof. Ze zeiden dat ze zich verborgen omdat ze naakt waren, maar God kende de echte reden voor deze plotselinge verandering: “Wie heeft u verteld dat u naakt bent? Hebt u van die boom gegeten waarvan Ik u geboden had daar niet van te eten?” (Genesis 3:11). En daar begint de schaamte.
Schaam-te. Het eerste wat opkomt is de schaamstreek. Ah, seks en schaamte zijn heel erg met elkaar verweven, net als de schaamte tussen man en vrouw.
De ’te’ voelt voor mij als een versterking, bekrachtiging van ‘schaam’.
Het voelt als een woord dat nergens naar te herleiden valt, maar overal als een onzichtbare schaamte in zit. Het verdwijnt, maar is er altijd. Doordat het nergens naar te herleiden is, gaat het haar eigen weg.
Alleen de verbinding met seks is prominent aanwezig en seks heeft weer in positieve zin met liefde te maken. Zoals Adam en Eva eerst in liefde leefde.
Wat doet schaamte in de liefde? Is het de luis in de pels, die liefde van binnenuit opvreet, uitholt? Zo voelt het wel. Alsof het er niet mag zijn, niet echt, want………….. .
Ja, als alles eens liefde zou zijn, dan is er vrede en
– geen oorlog
– geen kwaad
– geen………………..
Schaamte ondermijnd onzichtbaar, onvoelbaar.
Hoe vaak heb ik het woord niet gehoord en nooit ging er iets in mij aan. Ik ken geen schaamte. Ik? Die zelfstandige vrouw, die al zoveel heeft meegemaakt, daartoe verlaag ik mij niet.
En nu pats boem valt ie binnen. De sluipmoordenaar, hangend aan niet goed genoeg zijn, niet weten, niet goed doen, niet voldoen en ga zo maar door.
Heeft God zich dan na een paar regels in de bijbel bedacht? Liefde, nee dat kan niet. Laat de mens zelf maar op zoek gaan er naar. Laat de mens maar zelf zien dat die een echt liefdevol wezen is. Ik zal het hen niet makkelijk maken.
Deze tijd is er zoveel behoefte aan liefde, alles schreeuwt erom in deze alles vernietigende tijd. Laten wij de mensen de schaamte van ons afwikkelen en los laten, opdat de liefde mag zegevieren en overwinnen. Ik mag er zijn in alles zoals ik ben en jij en jij en iedereen.